اما من اینک از زلزله‌ای سخن می‌گویم که اندکی آن‌سوتر رخ داده است و معهذا، به معنای تکانه مستقیم و اصل هشداری است به مردم افغانستان (احزاب، سازمانهای زنان و جوانان، نهاد‌های فرهنگی و مدنی، تشکلات صنفی تحصیلی، وطن‌پرستان با احساس، روحانیون شریف و با عقلانیت متدین، شخصیت‌های مستقل) تا با استفاده‌ی شایسته از مواد اول و دوم مندرج در منشور سازمان ملل متحد که در آن اصل برابری حاکمیت تمامی کشورها تسجیل یافته است، تمامی دول بدون در نظرداشت تفاوت‌های مذهبی، قومی، زبانی، سیاسی، اقتصادی، جمعیتی و جغرافیایی... و غیره از حقوق مساوی و برابر برخوردارند و باید به آن احترام گذاشته شود (سال 1945 و تاکید برآن در تمامی کنوانسین‌ها و اسناد س.م. م).
شما با تمسک به همین اسناد و نورم‌های حقوق بین‌المللی اینک دقیقا «با پیامد‌های یک رویداد کوچک نظامی و در برابر با سیل دغدغه‌ها و قیل وقال‌ها و فغان و واویلای دولت ترکیه، مقامات رسمی غربی و خود شورای امنیت سازمان ملل متحد مواجه هستید.»
یعنی بعد از انفجار یک خمپاره در شهر مرزی ترکیه که گفته می‌شود از جانب نیرو‌های سوری انجام شده است و جان چهار تن را گرفته است.
چون به کنه قضیه و مقایسه سرسری آن با آنچه در افغانستان اتفاق افتاده می‌رود؛ توجه بفرمایید، مدلل و مستند و آشکار به نیرنگ‌های مقامات غربی و مزدوران افغانی آنان پی می‌برید.
فقط یک خمپاره در ترکیه منتج به آن شد تا «جُل و پوستک» و چهل آبصاف تمامی مداریان و بازیگران حرفه‌ای داخلی و خارجی دست اندرکار ملعبه شوم جنایات سازمان‌یافته خونبار و ضد بشری قرن بیست و یک در افغانستان را به روی سِن برهنه و رسوا کند و به افشاء گیرد. یعنی اینکه در افغانستان بی‌صاحب 50 صاحبه هیچ نورماتیف، اصول، ارزش و حقوق محترم در دنیای امروز پشیزی نیست و می‌تواند حتی لرزاننده‌ترین جنایات تاریخی که در صفحات سیاه تاریخ افغانستان و جهان رقم خواهد خورد؛ نیز امر عادی و پیش پای افتاده و حتی حق و سزای مردم ما تلقی گردد!
برای ورود به موضوع؛ به گزارشی از بی بی سی، بروز شده به تارخ سوم اکتبر 2012 توجه بفرمائید:
بر اساس گزارش‌ها یک زن و سه فرزندش در میان افرادی بودند که در شهر آک چاکاله و در حمله خمپاره‌هایی که گفته می‌شود از سوی سوریه پرتاب شده بود، کشته شده‌اند.
دفتر رجب طیب اردوغان، نخست وزیر ترکیه، در بیانیه‌ای گفت: «نیروهای مسلح امنیتی در مناطق مرزی ما امروز با سرعت و با در نظر داشتن قوانین ناظر بر مخاصمه، به این حمله نفرت انگیز پاسخ دادند.»
آیا در افغانستان مسوولی چون اردوغان ترکیه که از ناموس و مردمش دفاع بکند وجود دارد؟ درمدت یک ونیم سال از تجاوزات برهنه‌ی راکتی و خمپاره‌ای پاکستان چه نوع واکنش‌هایی قابل مقایسه با این مورد؛ از سوی حاکمان ما؟ صورت گرفته است؟
سازمان نظامی ناتو که ترکیه نیز عضو آن است، گفته است که در این خصوص جلسه اضطراری تشکیل خواهد داد. در بیانیه‌ای که این سازمان منتشر کرده، آمده است که این سازمان «در کنار ترکیه، کشور عضو این سازمان، می‌ایستد و خواهان توقف اینگونه رفتارهای خشونت بار علیه آن است».
این سازمان همچنین از سوریه خواست «به نقض فاحش قوانین بین المللی» پایان دهد.
گویا تجاوز و راکتباری طی بیش از یکسال ونیم و کشتار ده‌ها افغان از جانب نیروهایی نظامی پاکستان موجه است و اصلا برای سازمان ناتو مهم نبوده است که مستلزم یک جلسه‌ی اضطراری در این خصوص باشد. در حالیکه در بیانیه گفته شده است که این کشور در کنار ناتو است؛ اما این سازمان در افغانستان حضور بالفعل نظامی و ملکی و استخباراتی دارد.
دفتر رجب طیب اردوغان، نخست وزیر ترکیه، گفته است که ارتش آن کشور اهدافی را در آن سوی مرز که با رادار مشخص شده بودند گلوله‌باران کرده است. در ادامه این بیانیه آمده است: «دولت ترکیه هرگز اینگونه تحریک‌ها از سوی دولت سوریه را که مقابل امنیت ملی ما است، بدون پاسخ نمی‌گذارد.»
اما با تجاوزات آشکار پاکستان چنین پاسخی شنیده نشد. دفتر کرزی پیوسته فقط ماست مالی کرده و چیزی جدی بروز نداده‌اند. از سوی دیگر غرب نه تنها نیروهای امنیتی افغانستان را طی 11 سال تجهیز نکرد بلکه به نام و بهانه پروگرام «دایاگ» (انحلال گروه‌های غیرقانونی-) یعنی Disbandment of Illegal Armed Groups، ده‌ها هزار تن سلاح سبک و سنگین از نقاط محتلف کشور جمع‌آوری شده و همه محو و نابود شدند و در نتیجه امروز چنین شد که در برابر تجاوزات بر حریم کشور یارای نفس کشیدن را از حکومت (حکومتی که خود در این راستا با غرب همکاری کرده است) و نیز از مردم گرفتند.
برای معلومات بیشتر می‌توانید به لینک زیر با مدارک تصویری هم مراجعه فرمائید:
تمرین جنگ بر ضد ترور، با سلاح چوبی


و اما ادامه داستان:
در پی این درگیری، احمد داوود اغلو، وزیر امور خارجه ترکیه، با بان کی مون، دبیر کل سازمان ملل متحد، اخضر ابراهیمی، فرستاده ویژه این سازمان در بحران سوریه و آندرس فوگ راسموسن، دبیر کل ناتو تماس گرفت.
این کشور همچنین از شورای امنیت سازمان ملل متحد درخواست کرد که «اقدام‌های لازم را برای جلوگیری از بروز چنین تعرض‌هایی از سوی دولت سوریه» انجام دهد.
از این واکنش‌های وزیر خارجه ترکیه، آیا آقای زلمی رسول که در اسامبله عمومی سازمان ملل متحد هم تشریف بالفعل دارند آگاهی یافته است و یا اینکه خویشتن را به کوچه حسن چپ زده است تا مقام را از دست ندهد.
ببینید! انفجار یک خم پاره در ترکیه بان کی مون را نیز از خواب بیدار کرد
بان کی مون از دولت دمشق خواست حاکمیت کشورهای همسایه خود را به رسمیت بشناسد. او گفت این حادثه برون مرزی «نشان می‌دهد که درگیری‌های داخل سوریه تنها امنیت مردم این کشور را به خطر نمی‌اندازد، بلکه به کشورهای همسایه نیز آسیب می‌رساند.»
و در جای دیگر:
آقای راسموسن بارها تاکید کرده است که نیروهای ناتو قصد دخالت در درگیری‌های سوریه را ندارند، اما آماده هستند تا در صورت نیاز، به کمک ترکیه بروند.
آقای اندرس فوگ راسموسن فراموش کرده است که تعداد کثیری از نیروهای سازمان مرئوس و دیگر دوستانش 11 سال می‌شود که در افغانستان است و بایست اول از همه به حملات موشک‌پراکنی پاکستان به حریم افغانستان واکنش نشان می‌داد؟
انفجار یک خمپاره و کشته شدن 4 تن از اهالی مظلوم و بیگناه در ترکیه یک بانوی مهربان را بنام هیلاری کلینتون نیز سخت عصبانی ساخته است:
هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه آمریکا نیز درباره خبر روز چهارشنبه گفت: «ما از اینکه نیروهای سوری به ترکیه حمله کرده‌اند به شدت عصبانی هستیم و از کشته شدن افراد در ترکیه متاسفیم.»
انتحاری‌های طالبان، مسموم ساختن شاگردان مکاتب، سر بریدن‌ها و سنگسارها و تیر باران کردن زنان و راکت‌های پاکستان و کشتار مردم افغانستان آیا برای این بانو پنین اهمیتی ندارد؟
دیگرانی هم با این انفجار در رسانه‌ها ظاهر شدند و شوک دیدند:
نیک کلگ، معاون نخست وزیر بریتانیا، که در ترکیه به سر می‌برد گفت: «ما خشونت‌ها را از سوی دولت سوریه محکوم می‌کنیم و از آن می‌خواهیم که اتفاقاتی مانند آنچه امروز روی داد را تکرار نکند.»
جورج لیتل، مدیر بخش رسانه‌های وزارت دفاع آمریکا هم در واکنش به درگیری‌های روز چهارشنبه به بی‌بی‌سی گفت: «این نمونه دیگری از رفتار زننده دولت سوریه است و نشان دیگری بر اینکه این دولت باید کنار رود. ما از کشته شدن افراد در ترکیه که یک کشور همتای مهم ما است، متاسفیم و وضعیت را از نزدیک زیر نظر خواهیم داشت.»
جیم میور، خبرنگار بی‌بی‌سی می‌گوید دولت سوریه تلاش می‌کند با در دست گرفتن دوباره گذرگاه مرزی تل ابیض، راه‌های ارسال تدارکات به مخالفان را مسدود کند.
اما در تازه‌ترین گزارش خبری بی بی سی مورخ پنجم اکتبر، بازهم همین یک انفجار شورای امنیت سازمان ملل متحد را تکان داد:
شورای امنیت با صدور بیانیه ای، حمله سوریه به ترکیه را محکوم کرد
شورای امنیت سازمان ملل متحد حمله خمپاره ای سوریه به یک شهر مرزی ترکیه که باعث مرگ ۵ غیرنظامی شد را محکوم کرد.
در بیانیه شورای امنیت آمده است این حمله تبعات خطرناک درگیری‌ها در سوریه بر «ثبات و صلح منطقه» را نشان می‌دهد.
در این بیانیه آمده است که «نقض قوانین بین المللی باید بلافاصله متوقف شود و دیگرتکرار نشود.»
در این بیانیه از سوریه خواسته شده است تا به حق حاکمیت و تمامیت ارزی همسایگانش احترام بگذارد.
از شورای امنت سازمان ملل پرسیده شود که آیا افغانستان حق دفاع از حاکمیت و تمامیت ارضی را دارد، یاخیر؟ آیا همسایگانش بر حاکمیت ارضی آن احترام بگذارند یا پیوسته راکتبارانش کنند؟
آیا تجاوز بر حریم افغانستان نقض قوانین بین المللی شمرده نمی‌شود؟
بنا «این حق قانونی و مسجل شده برای مردم افغانستان که عضو این سازمان بوده نیز محفوظ است، تا در پرتو مواد فوق الذکر با فریاد‌های دادخواهانه که حق مسلم آن‌ها است، بتوانند دولتمردان را با تحمیل به فشار، به پاسداری از حق حاکمیت کشور وادارند؛ و حتا بر موافقتنامه‌های استراتیژیک بین کشورها تجدید نظر صورت گیرد. این یک ژست دیپلوماتیک است می‌شود که آقای کرزی و مدیر دیپلماسی افغانستان آقای زلمی رسول، دیپلماسی را حتی از پاکستانی‌ها فراگرفته و بیاموزند. ولی البته اگر خود؛ گماشته و نوکر نباشند.»



سلیمان‌کبیر نوری