در این مراسم فيلم "لالا هندو"‌ اثر محمدحسن ناظري بررسی شد و همچنین نمایشگاه آثار کاریکاتور "نادر جلالی" نیز برگزار شد.
در ابتدای این مراسم "محمد جواد برهانی" با برشمردن مکاتب هنری و منتقدان آن هنر را به 2 بخش خاص و عام تقسیم کرد و اظهار داشت: هنر خواص چکیده و تراوشات ذهنی یک قشر خاصی از جامعه یا همان فرهیختگان، اشرافیان و قشرعالی جامعه است، این طیف از هنرمندان کسانی هستند که درد مردم را احساس نمی‌کنند و با توجه به خاص بودنشان جایگاه خاصی در بین توده مردم ندارند.
وی در ادامه تصریح کرد: هنری می‏تواند ارزشمند باشد و ماندگاری‌اش ضمانت شود که مردم پسند باشد و بتواند درد مردم را بیان کند و از متن و اعماق جامعه برخیزد.
این استاد دانشگاه از دیگر خصوصیات هنرعوام را «دیالیستیک» بودن یا واقعیت‌گرا بودن آن دانست و ادامه داد: برخلاف هنر خواص که «آنتریالیستیک» یا همان واقعیت گریزاست؛ چیزی که برخلاف هنر عوام در جوامع سنتی و درگیر با چالش‏های امنیتی، اقتصادی و سیاسی به هیچ وجه جوابگو نیست و شاید تا سال‏ها نتواند جایگاه خود را پیدا کند.
برهانی اظهار امیدواری كرد که هنرمندان كشور بتوانند چیزی را خلق کنند که مردم آن را بیپذیرد و از آن استقبال کند که اگر هنرمندی هنرش در جامعه پذیرفته نشود، ناگزیر به انزوا کشیده خواهد شد.
"نادر جلالی" که آثارش در نمایشگاه کاریکاتور این مرکز به نمایش درآمد، متولد بامیان است و تحصیلات ابتدایی، متوسطه و تا سطح ديپلم را در ایران فرا گرفته است.
وی از سال 1377 وارد مرکز آموزشی عالی فیلم سازی باغ فردوس تهران شد و به فراگیری رشته فیلمسازی پرداخت و دو فیلم کوتاه را نیز کارگردانی کرد.
وی در نهایت داشته‏های فرهنگی خود را وام دار باغ فردوس تهران است و در این باره می‌گوید، کاریکاتور تنها چیزی است که من از طریق آن رنج و ناراحتی مردم را می‌توانم بیان کنم.
"لالا هندو" یاهمان «برادر هندو» اثری هنری از "حسن ناظری" است که بیش از 5 سال ساخت آن طول کشیده این فیلم به قدمت تاریخی بودیسم و قدمت تاریخی هندو و سیك، پیشینه حضور، تمدن، تاریخی و فرهنگ آنها در افغانستان پرداخته است.
به گفته حسن ناظری، کار این فیلم از سال 1383 کلید خورده و در سال 1387 تکمیل شده است.
در این فیلم غیر از قدمت و تمدن تاریخ بودیسم در افغانستان به آداب رسوم، عنعنات و مشکلات که آنها در جامعه مسلمان افغانستان دارد، پراخته شده است.
برخلاف تصورعامه‏ مردم که فکر می‌کنند، سیك‏ها و هندوها مهاجرین هندوستان هستند و شاید روزی به کشورشان بازگردند اما این فیلم ثابت می‌کند که آنها نه تنها چنین نیستند، بلکه قدمت حضور چند هزار ساله در افغانستان داشته و در طول سالیان متمادی با تمام شرایط خوب و بد افغانستان ساخته، سربازی رفتند و در جهاد افغانستان، سهم گرفته و کمتر دست به مهاجرت زدند، اگر هم مهاجر شدند، دلشان برای افغانستان می‏تپد و هر آن منتظر بهتر شدن اوضاع هستند تا بازگردند.
در فیلم " لالا هندو " شخصیت‌های زیادی از جمله "سید مخدوم رهین" وزیر اطلات و فرهنگ، "یونس قانونی" رئیس وقت مجلس نمایندگان و شخصیت‏‎های تأثیرگذار جامعه سیك و هندو صحبت کردند.
در سکانسی از این فیلم یک خانم بودیسم، اظهار داشت: متأسفانه در افغانستان دین با ملیت مخلوط شده، یعنی مردم بر این تصور هستند که هر مردمی که دین، مذهب و رسومات دینی و مذهبی شان با مردم افغانستان فرق داشت و یا مشخصا مثل مردمان کشوری دیگری است، حتما آنها از همان کشور آمده است.
وی ادامه داد: در حالی که دین و ملیت فرق می‌کنند، ممکن است ما دین و باورهای ایدیولوژیکی‌مان با اکثریت مردم افغانستان همسو نباشد، ولی ملیت ما افغان است به آن افتخار می‌کنیم.
ناظری در ادامه با بیان اینکه من برای کم کردن عذاب وجدان خود این کار را انجام دادم چون خودم در منطقه‏اي از شهر کابل به دنیا آمده و بزرگ شدم که تعدادی محدودی سیک و هندو نیز در آنجا زندگی می‏کردند، گفت: متأسفانه آنها همیشه مورد توهین، فحش و ناسزا و گاها مورد آزار و اذیت فیزیکی ما قرار می‏گرفتند و در بعضی از حالت ما چند نفر جمع می‌شدیم و هندویي را اذیت می‏کردیم.
وی ادامه داد: آن دوره جاهلیت بود و امیدوارم گذشته‏های خودم را جبران و آنچه حقیقت است را بیان کرده باشم.
گفتنی است که سلسله نشست‌های فرهنگی هنری، نیستان، به ابتکار " آکادمی هنر و علوم سینمایی" و نهادهای همکار اولین چهارشنبه هرماه برگزار می‌شود و در آن به یک هنر جدید، پرداخته و در هر برنامه یک فیلم به نمایش گذاشته و نقدی کارشناسانه انجام می‌شود.
انتهای پیام/.