جایزه نوبل پزشكی (فیزیولوژی) 2010 امروز به پاس تلاش‌ها و ابداع تاریخی «رابرت جی .ادواردز» در زمینه درمان ناباروری به روش IVF (لقاح خارج رحمی) به این دانشمند انگلیسی اعطا شد.

 

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، بنیاد نوبل، رابرت جی .ادواردز (Robert G. Edwards) را به دلیل مقاومت دربرابر محدودیت‌های اجتماعی و ابداع و توسعه تکنیک باروری مصنوعی که تاکنون به تولد چهار میلیون انسان در سرتاسر جهان منجر شده است به عنوان برنده نوبل فیزیولوژی سال 2010 انتخاب كرد.

رابرت جفری ادواردز، پژوهشگر و پزشک انگلیسی است که همراه پاتریک استپتو، لقاح تخمک انسان در آزمایشگاه را تکمیل کرد.

تکنیک آنها امکان تولد لوییس براون، اولین «نوزاد آزمایشگاهی» جهان را در 25 ژوئن 1978 فراهم کرد.

والدین او، 9 سال به دنبال بچه‌دار شدن بودند، اما به دلیل مسدود بودن لوله‌های تخمدانی مادر نمی‌توانستند.

این زوج هنگامی که درباره پژوهشی شنیدند که به وسیله فیزیولوژیست دانشگاه کمبریج، رابرت ادواردز و متخصص زنان پاتریک استپتو در حال انجام بود، برای درمان به وسیله آنها داوطلب شدند.

این پژوهشگران یک رویان لقاح‌یافته را از تخمک و اسپرم زوج در آزمایشگاه ایجاد کردند و سپس آن را در رحم لسلی براون کاشتند.

نوزادی که به این ترتیب به دنیا آمد، لوئیس بود و تنها هنگامی که به سن مدرسه رسید، والدینش در مورد نحوه غیرمعمول لقاحش به او توضیح دادند.

براون اصرار دارد که دوران مدرسه را به طور عادی گذرانده است. او دست کم در خانواده‌اش وجهه غیرمعمولی نداشت، زیرا خواهر کوچکتر او ناتالی که چهار سال بعد متولد شد، نیز از طریق IVF به دنیا آمد که چهلمین مورد لقاح آزمایشگاهی محسوب می‌شد.

ناتالی براون همچنین اولین کودک آزمایشگاهی شد که بعدها در سال 1999 به طورطبیعی بچه‌دار شد.

لوئیس براون هم در سال 2004 ازدواج کرد و در سال 2006 به طور طبیعی دخترش کامرون را به دنیا آورد.

همکار ادواردز، استپتو در سال 1988 درگذشت، اما ادواردز رابطه‌اش با خانواده براون را حفظ کرد و حتی در جشن عروسی لوئیس براون شرکت کرد.

از سال 1901 تاكنون 101 جایزه نوبل پزشكی به 196 دانشمند برتر حوزه علوم پزشكی و فیزیولوژی اعطا شده است. این گزارش نگاهی دارد به 109 سال اعطای جایزه نوبل پزشكی و خواندنی‌هایی از 196 نوبلیست.

جایزه نوبل در سال‌های 1915 تا 1918، 1921، 1925 و 1940 تا 1942 به دلیل اعطا نشده است.

نكته جالب این كه از بین 196 برنده نوبل پزشكی فقط 38 نفر به تنهایی موفق به دریافت این جایزه شده‌اند و در 31 دوره این جایزه توسط دو دانشمند و در 32 سال دیگر این جایزه مشتركا توسط سه دانشمند دریافت شده است.

جوانترین و مسن‌ترین برندگان نوبل پزشكی

جوانترین برنده جایزه نوبل پزشكی تاكنون، Frederick G. Banting است كه در سال 1923 در 32 سالگی موفق به دریافت این جایزه شد.

مسن‌ترین برنده این جایزه هم Peyton Rous است كه در هنگام دریافت جایزه نوبل پزشكی سال 1966، 87 سال داشت.

حضور تنها 10 زن در بین 196 برنده نوبل پزشكی

از بین 196 برنده نوبل پزشكی یا فیزیولوژی تنها 10 نفر زن بوده‌اند كه فقط یك نفر از آنها (باربارا مك كلینتوك، برنده نوبل سال 1983) به تنهایی برنده این جایزه شده و 9 دانشمند زن دیگر جایزه خود با یكی یا دو دانشمند دیگر شریكند.

اما پیرترین برنده در قید حیات نوبل پزشكی، ریتا لوی، برنده نوبل سال 1986 است كه در 22 آوریل 2010 صد و یكمین سالگرد تولد خود را جشن گرفت.

برندگان خانوادگی نوبل پزشكی

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران، در بین برندگان جایزه نوبل پزشكی، یك زن و شوهر(گرتی و كارل كوری برندگان جایزه سال 1947)، دو پدر و پسر(هانس ون یولر چلپین، برنده نوبل شیمی و یولف ون یولر چلپین، برنده نوبل پزشكی و آرتور كرنبرگ برنده نوبل پزشكی و پسرش راجر كرنبرگ برنده نوبل شیمی) و همچنین دو برادر( نیكولاس تینبرگن، برنده نوبل پزشكی و برادرش جن برنده نوبل اقتصاد) دیده می شود.

دیكتاتور نوبل را دوست نداشت!

از نكات جالب و در عین حال تاسف بار در تاریج اعطای جایزه نوبل، وادار شدن سه برنده آلمانی جایزه نوبل به عدم دریافت جایزه خود از سوی هیتلر است.

آدولف هیتلر، دیكتاتور آلمان، گرهارد دومگ (Gerhard Domagk) برنده نوبل پزشكی 1939، ریچارد كوهن (Richard Kuhn) برنده نوبل شیمی سال 1938 و آدولف بوتنانت (Adolf Butenandt) برنده نوبل شیمی 1939 را وادار كرد از دریافت جایزه خوداری كنند. هر سه آنها پس از مرگ دیكتاتور، دیپلم و مدال نوبل خود را دریافت كردند اما مبلغ كامل جایزه به آنها داده نشد